بندرعباس / خبرنگار اطلاعات: «علم گردانی» از جمله آیین های دهه نخست محرم محسوب می شود که در شهرستان میناب هرمزگان با حضور گسترده علاقه مندان ابا عبدالله الحسین (ع) برگزار می شود.
آیین علم گردانی در میناب قدمتی بیش از ۴ قرن دارد و از جایگاه ویژهای در فرهنگ مذهبی و هویت تاریخی مردم این منطقه برخوردار است.
بر اساس سنتی دیرینه، ۷ نفر از معتمدان و افراد منتخب شهر که پیشتر طی مراسمی برگزیده شدهاند، در حسینیه تاریخی «ماتم قلعه» گرد هم میآیند تا مراحل آمادهسازی علمها را آغاز کنند.
در نخستین مرحله، چوب علمها که از شاخههای درخت «لور» (انجیر معابد) تهیه شده است، در فضایی آکنده از نوای چاوشخوانی مداحان اهل بیت(ع) با آب شستوشو داده شده و سپس با گلاب ناب معطر میشود. در ادامه، علمها با پارچههای رنگارنگی پوشانده میشود که مردم بر اساس نذورات خود در اختیار متولیان آیین قرار دادهاند.
پس از آن، حلقهای عمامهگونه به نام «خلخال» از جنس نقره خالص بر بالای پارچهها نصب می شود و در نهایت قطعهای فلزی موسوم به «سرشده» از جنس ورشو بر نوک علم قرار میگیرد.
این فرآیند از ساعت حدود ۸ صبح آغاز می شود و تا حوالی ظهر ادامه مییابد و در این مدت، حسینیه ماتم قلعه میزبان خیل عظیم عزادارانی است که با ذکر، مرثیهخوانی و قرائت دعا در این آیین حضور دارند.
حرکت کاروان علمها در سطح شهر
مراسم اصلی علمگردانی رأس ساعت ۱۵آغاز میشود و علمها بر دوش علمداران قرار می گیرد و حرکت دسته بزرگ عزاداری از حسینیه ماتم قلعه به سمت حسینیه لب رودخانه آغاز میشود.
این کاروان سپس مسیر خود را به سوی حسینیه «منبر قاسمعلی» شهر میناب ادامه میدهد.در این نقطه، عزاداران با قرائت فاتحه یاد بنیانگذاران این آیین را گرامی میدارند. همچنین علم صاحبالزمان(عج) در این محل به سایر علمها ملحق میشود و پس از آن «علم پیغمبر(ص)» در پیشاپیش جمعیت و دیگر علمها در پی آن در مسیر تعیینشده حرکت میکنند.
کاروان عزاداری از میدان استقلال به سمت میدان شهدا و سپس میدان ولایت حرکت کرده و در ادامه با عبور از خیابانهای شهید جهانگیر امینی، مقابل مسجد صاحبالزمان(عج) برای دقایقی توقف میکند و در این محل، عزاداران با قرائت فاتحه یاد خادمان و دستاندرکاران پیشین این آیین که در همان مکان مدفون هستند را گرامی میدارند.
با رسیدن علمها به حسینیه لب رودخانه، جمعیت انبوهی از عزاداران که از ساعات پیش در انتظار ورود کاروان بودند، به دستههای سینهزنی و نوحهخوانی میپیوندند. آیین علمگردانی میناب به عنوان میراثی زنده و مردمی، جلوهای از پیوند عمیق فرهنگ بومی جنوب کشور با حماسه عاشوراست؛ آیینی که هر سال با حضور پرشور هزاران عاشق اهل بیت(ع)، شکوهی تازه مییابد.
شما چه نظری دارید؟